Listownica cukrowa
monitor internetu Niekwitnący wodorost morski. Roślina niższa, jednak o stosunkowo wysokim stopniu organizacji. U nasady ma jasne, chrząstkowate, rozgałęzione jak poroże, podobne do korzeni chwytniki, do których u roślin wyrzuconych na brzeg są zwykle przyczepione resztki kamieni lub muszli. Z chwytników wyrasta jeden gumowaty, oliwkowobrunatny trzonek grubości kciuka, stanowiący do 1/4 całej długości. Na tym trzonku osadzony jest brunatny, skórzasty, wstęgowaty, zaostrzony, na brzegu falisty, płaski i wiotki organ liściowy, osiągający szerokość do 30 cm, a długość - do 4 metrów. Cała roślina powleczona jest galaretowatą powłoką, która przy osuszeniu, na przykład przy odpływie, silnie obniża parowanie i utrzymuje glon przez dłuższy czas świeży i błyszczący. Siedlisko: Wybrzeża z podłożem skalistym lub kamienistym, do 20 m głębokości, po sztormach często odrywana, dryfująca i wyrzucana na piaszczyste wybrzeża. Rozmieszczenie: W Europie na wybrzeżach Atlantyku; w Morzu Śródziemnym brak, rzadko w zachodniej części Bałtyku. szkoła rysunku
